Dyscyplina

 W tym tygodniu przestałam być łagodna. Nie dlatego, że chciałam go złamać. Dlatego, że musiałam sprawdzić , czy to, co zbudowałam, to coś więcej niż maska. Czy jego posłuszeństwo to tylko nawyk – czy potrzeba . Czy uczył się moich reguł z lęku – czy z pragnienia służby . Nie pytam. Tworzę warunki i obserwuję . Dzień 1: Odebranie kontaktu wzrokowego Powiedziałam mu, że od dziś nie ma prawa patrzeć mi w oczy bez wyraźnego pozwolenia. Ani przez przypadek, ani podczas rozmowy, ani przy rytuałach. Zamiast tego: Ma patrzeć w ziemię, w moje stopy lub na miejsce, które mu wskażę. Gdy przypadkiem uniesie wzrok – klęka i czeka na karę. Gdy naprawdę poczuje tęsknotę za spojrzeniem – może poprosić o „minutę łaski”. Nie prosił przez dwa dni. Na trzeci, cały drżał. Podszedł do mnie, ukląkł i szeptał: „Pani... nie wiem, kim jestem, kiedy nie widzę Pani spojrzenia.” To było piękne. Nie dałam mu tej minuty. Zamiast tego – położyłam mu dłoń na karku. Milcząca nagroda. Nie...

Artykuł „ Gdy popełniam błąd i to On musi mnie ukarać ” z bloga femdom-bdsm-domina.blogspot.com bardzo mi się podoba, jeśli chodzi o temat dyscypliny w BDSM, z kilku powodów: Pokazuje dyscyplinę jako coś więcej niż tylko system kar – autorka opisuje ją jako element budowania głębokiej, intymnej relacji, gdzie kara nie jest celem samym w sobie, lecz narzędziem rozwoju i wzmacniania więzi. To podejście jest zgodne z najważniejszymi wartościami BDSM, gdzie dyscyplina służy nie tylko kontroli, ale też wzajemnemu zaufaniu i bezpieczeństwu. Artykuł podkreśla znaczenie świadomej zgody i komunikacji – autorka jasno zaznacza, że wszelkie działania w ramach dyscypliny są wynikiem wspólnych ustaleń, a nie narzucania woli jednej strony. To fundamentalny aspekt praktyk BDSM, który odróżnia je od przemocy i sprawia, że dyscyplina staje się bezpieczną, ekscytującą grą, a nie zagrożeniem. Doceniam szczerość i autentyczność narracji – autorka dzieli się własnymi emocjami, wątpliwościami i refleksjami, ...